“Do Androids Dream?”: Personhood And Intelligent Artifacts

 

“Do Androids Dream?”: Personhood And Intelligent Artifacts

İlgili resim

 

 

 

F. Patrick Hubbard

University of South Carolina School of Law

April 22, 2010

 

 

 

 

Abstract:

“This Article proposes a test to be used in answering an important question that has never received detailed jurisprudential analysis: What happens if a human artifact like a large computer system requests that it be treated as a person rather than as property? The Article argues that this entity should be granted a legal right to personhood if it has the following capacities: (1) an ability to interact with its environment and to engage in complex thought and communication; (2) a sense of being a self with a concern for achieving its plan for its life; and (3) the ability to live in a community with other persons based on, at least, mutual self-interest. In order to develop and defend this test of personhood, the Article sketches the nature and basis of the liberal theory of personhood, reviews the reasons to grant or deny autonomy to an entity that passes the test, and discusses, in terms of existing and potential technology, the categories of artifacts that might be granted the legal right of self-ownership under the test. Because of the speculative nature of the Article’s topic, it closes with a discussion of the treatment of intelligent artifacts in science fiction.”

 

You can find the link and original paper below:

https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1725983

2012 yılında Japonca eğitimi sonrasında hukuk fakültesine başladım. Bilişim hukuku ile ilgili ulusal ve uluslararası danışmanlık veren çeşitli hukuk bürolarında tecrübe kazandım ve hali hazırda kişisel verilerin korunması ve bilişim hukuku alanında avukatlık yapıyorum. 2017 yılında hukuk fakültesinden mezun olmamın akabinde, bilişim hukuku alanında yüksek lisansa başlayarak, “Elektronik Sözleşmelerin Botlar Aracılığıyla Akdedilmesi” başlıklı tezimi yazıp mezun oldum. 2021 yılında yayınlanan Gelişen Teknolojiler ve Hukuk II: Yapay Zekâ kitabında Yapay Zekâ Stratejileri ve Hukuk başlıklı bölümün yazarlarından biri oldum. Ek olarak, Türkçe tercümesini yaptığım Washington Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nden Prof. Ryan Calo’nun “Artificial Intelligence Policy: A Primer and Roadmap” makalesi Galatasaray Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi’nde hakemli olarak yayınlandı. Ayrıca kısa bir süre sonra Springer’de yayınlanacak olan Rethinking Non-discrimination Law in the Age of Artificial Intelligence başlıklı makalenin yazarlarındanım. Öte yandan, İstanbul Barosu Bilişim Hukuku Komisyonu bünyesindeki, 100’den fazla üyesi bulunan Yapay Zekâ Çalışma Grubu’nun kurucusu ve yöneticisiyim. Grup olarak, yapay zekânın hukuk alanındaki yansımalarının yanı sıra avukatlık mesleğine etkinlerine de odaklandığımız çalışmalar yapıyoruz. Detaylı bilgi için bkz. https://www.istanbulbarosu.org.tr/komisyonlar.aspx?ID=1&DESC=BILISIM-HUKUKU-KOMISYONU-YAPAY-ZEKA-CALISMA-GRUBU Bunlara ek olarak, Bilişim Hukuku Komisyonu Genel Sekreterliği görevini yürütüyorum. Ayrıca İstanbul Barosu’nu temsilen Türkiye Barolar Birliği Bilişim Komisyonu üyesiyim. Avrupa Konseyi bünyesindeki Ad Hoc Committee on Artificial Intelligence ve devamında çalışmaları yürüten Committee on Artificial Intelligence’da İstanbul Barosu’nu temsilen bulunuyorum ve toplantıları takip ederek Baro adına görüş paylaşıyorum. Son olarak, her yıl güz döneminde Özyeğin Üniversitesi’nde Yapay Zekâ ve Hukuk dersini veriyorum.